5 listopada br. przy Pomniku Wypędzonych Wielkopolan (usytuowanym w Parku im. Karola Marcinkowskiego, u zbiegu ulic Powstańców Wielkopolskich i Towarowej) odbyła się uroczystość upamiętniająca 87. rocznicę pierwszych wysiedleń Wielkopolan w czasie II wojny światowej. Wziął w niej udział poczet sztandarowy naszej Szkoły.

Po napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę we wrześniu 1939 roku, Wielkopolska (wraz z częścią przyległych ówczesnych województw) została włączona do III Rzeszy jako tzw. Kraj Warty. Celem najeźdźcy była germanizacja Kraju Warty. Rozpoczęły się więc wysiedlenia mieszkańców Wielkopolski na teren utworzonego przez Niemców w październiku tego samego roku Generalnego Gubernatorstwa – jednostki administracyjnej obejmującej okupowane ziemie polskie niewłączone do Rzeszy. Stolicą tego nibypaństwa został Kraków.

Akcja przesiedleńcza była niezwykle brutalna. Do domów osób przeznaczonych do wysiedlenia wchodzili przedstawiciele niemieckich służb mundurowych (głównie tak zwanej policji ochronnej – Schutzpolizei) i dając im kilknaście minut na spakowanie się, wywozili ofiary – najpierw do obozów przejściowych, a potem do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie byli porzucani. Część osób (głównie młodych) deportowano w głąb Rzeszy do pracy przymusowej.

Wstrząsającą relację ofiary tych wypędzeń przedstawiła podczas uroczystości p. Marta Przybyła. Zaapelowała do zgromadzonych, aby – zachowując pamięć o tej tragedii – próbowali wszystkimi siłami zapobiec podobnym wydarzeniom.

Większość wypędzonych, po zakończeniu wojny, wróciła do Wielkopolski znajdując swoje mieszkania czy domy w ruinie lub zasiedlone przez obcych.

Według najnowszych szacunków historyków akcja wysiedleńcza objęła ok. 300 tysięcy Wielkopolan.